شلوار

خیلیا به من میگن تو برترین انسانی هستی که تا حالا پا بر این کره خاکی نهاده. من هم میگم درسته ولی لطفا با صدای بلند نگین چون این جوری هر کسی یه تیکه از من می خواد و لباسام پاره میشه. شاید حقیقت همین باشه و من چون روی بلند ترین قله جهان وایسادم همه چیز به نظرم پست و پایین میاد. نمی دونم. شاید این بهاییه که برای برتری باید بپردازم. شاید این سرنوشت منه که بار بشریت بر دوش بکشم. شاید اگه یه روان کاو درست حسابی این کس و شعرای من بخونه بتونه بگه چه مرگمه. داشتم جمله قبلی می نوشتم و به نظرم رسید که روانگاو خیلی خنده داره. یعنی از اون کلمه هاست که بی دلیل شادن، یعنی گاویه که روان داره؟ یا روانی که گاوه؟ آدم خنده ش می گیره. نه؟