آهنگ

من خیلی تمایل دارم به آهنگای کسشر. یعنی ببین حقیقت اینه که می دونم کسشره ولی گوش میدم ولی خب ازش لذت هم می برم. یعنی مگه میشه کاری رو در این جهان دو بار کرد و دلیل ش لذت بردن نباشه؟ حالا ممکنه بگی نه از فلان کار من لذت نمی برم ولی تکرارش می کنم و من هم میگم باید دایره لذت از اون چیز ساده لوحانه بزرگ تر کنی. آره تازه توی فیلم هم این جوری م. نصف بیش تر فیلمایی که می بینم رو می دونم کوچیک ترین هنری توشون نیست یا کسشرن ولی خب می بینم. راستش به نظرم هیچ جنبه اسطوره ای توی فیلمای مارول نیست. کاملا هم بر اساس سیستم تبلیغاتی ساخته شده. ولی خب می بینم شون. ولی خوش بختانه همین روش باعث شده گول نخورم و سلیقه م حفظ بشه. یعنی هنوز می فهمم چه موزیکی خوبه چی بد. شاید هم نمی فهمم. به تو چه.